Solar Orbiter: Εντοπίστηκε η προέλευση μιας μαγνητικής αναδίπλωσης στον ηλιακό άνεμο
Νέα ανάλυση σωματιδίων συνδέει μια μεγάλη μαγνητική δομή με την επιφάνεια του Ήλιου και δείχνει ότι δύο θεωρίες περιγράφουν διαφορετικές φάσεις της.

Το Solar Orbiter της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας πέρασε μέσα από μια μεγάλη μαγνητική αναδίπλωση του ηλιακού ανέμου και, αναλύοντας τα σωματίδιά της, οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν την προέλευσή της κοντά στην επιφάνεια του Ήλιου.
Ένα «S» μέσα στο μαγνητικό πεδίο
Οι δομές αυτές είναι γνωστές ως switchbacks: απότομες καμπές στις γραμμές του μαγνητικού πεδίου που μεταφέρονται προς τα έξω μαζί με τον ηλιακό άνεμο. Το Solar Orbiter είχε ήδη βοηθήσει να επιβεβαιωθεί ότι μπορούν να έχουν σχήμα S. Η νέα ανάλυση προσθέτει το χημικό αποτύπωμα του πλάσματος και τη σύνδεσή του με συγκεκριμένη ηλιακή περιοχή.
Οξυγόνο και άνθρακας ως ίχνη προέλευσης
Το όργανο Solar Wind Analyser κατέγραψε ένα μείγμα φορτισμένων σωματιδίων οξυγόνου και άνθρακα που, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, σχηματίστηκε μέσα σε θερμούς και κλειστούς μαγνητικούς βρόχους. Κατά την αλληλεπίδραση ανοικτών και κλειστών γραμμών πεδίου, η μαγνητική επανασύνδεση μπορεί να απελευθερώσει παγιδευμένο πλάσμα προς το Διάστημα.
Οι δύο θεωρίες λειτουργούν σε διαφορετικές φάσεις
Η μελέτη δεν περιορίζει την εξήγηση σε έναν μηχανισμό. Υποστηρίζει ότι η επανασύνδεση ανταλλαγής δημιουργεί αρχικά τη δομή, ενώ κύματα και τύρβη επηρεάζουν την πορεία και την εξέλιξή της αφού απομακρυνθεί από τον Ήλιο.
Για τη σύνδεση των μετρήσεων με την πηγή τους, η ομάδα συνδύασε δεδομένα σωματιδίων, εικόνες του ηλιακού δίσκου και μαγνητικά μοντέλα. Το νέο μοντέλο αξιοποίησε επίσης παρατηρήσεις του Solar Dynamics Observatory της NASA.
Τι σημαίνει για τον διαστημικό καιρό
Η κατανόηση του ηλιακού ανέμου έχει πρακτική σημασία, επειδή η δραστηριότητα του Ήλιου μπορεί να επηρεάζει δορυφόρους, επικοινωνίες και τεχνολογικές υποδομές. Το συγκεκριμένο εύρημα δεν προβλέπει κάποια επερχόμενη καταιγίδα ούτε αποδεικνύει ότι όλες οι αναδιπλώσεις σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο. Προσφέρει όμως λεπτομερέστερη εικόνα για τη φυσική που συνδέει την ηλιακή ατμόσφαιρα με τον διαπλανητικό χώρο.
Πρωτογενής πηγή: European Space Agency, 8 Οκτωβρίου 2026. Η επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.


